Filmlerdeki Gizlice Sevmenin Toplumsal Yapısı

“Ahlat Ağacı (Ceylan, 2018) ile ilgili art arda okuduğum, filme yönelik eleştirileri ve övgüleriyle ilginç bir iki yazının ardından (Daldal, 2018; Candansayar, 2018) son olarak, Nuri Bilge’nin filmiyle Dahl’ın (1964) kitabından uyarlanmış, Charlie’nin Çikolata Fabrikası’nı (Burton, 2005) karşılaştıran bir yazıya (Cebenoyan, 2018) denk geldim.

Ben de yeni bir Ahlat Ağacı yazısı yazmayacağım, ama Cebenoyan’ın dikkat çektiği, iki film arasındaki bir benzerliği biraz geliştireceğim ve bunun üzerinde düşünüp, düşünmeye çağıracağım. Cebenoyan yazısında her iki filmde de babaları tarafından sevilmeyip, bu nedenle de insanları sevmeyen karakterlerin varlığını gösteriyor. Bu karakterler sevgisiz geçen bir çocukluğu izleyen yetişkinlik yıllarında, yaşlanan ve belki de yumuşayan babalarının gerçekte kendilerini sevmiş olduğunun izleriyle rastlantısal yollarla karşılaşıp, ketum babalarını anlar ve içten içe bağışlarlar. (…)”

Yazının bütünü:

Kirmizi, Meric, 2018, “Filmlerdeki Gizlice Sevmenin Toplumsal Yapısı (The Social Construction of Secret Liking in Movies),” Birgün Pazar, July 22, 2018, (Retrived July 24, 2018, https://www.birgun.net/haber-detay/filmlerdeki-gizlice-sevmenin-toplumsal-yapisi-224274.html).

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.